Jaja.

Ej satt på trikken til jobb her en dag, og foran mej satt d et eldre par, kanskje sånn 60åra eller nåke.. Begge to ganske fine på det, veffal i kroppsspråk. Litt sånn som posh, berre me mindre struttete puppa. Å en skulle tru at dei gjekk ta trikken i stillheit og sa max "ha en fin dag". Men i stade, so i d når mannen gjekk ta, so kyssa han kona si på kinne og såg ne jupt inni auene, i sånn slow-motion øyeblikk der tida stoppa litt. Åsso sa han "ha en fin dag, kjære" og gjekk ta trikken.

Kor søtt ekje d ? D va liksom mitt lisje hollywood øyeblikk d. Ej haure nesten filmmusikken i bakgrunnen, å hadde d våre en film ha ej nok grene ta ettelleranna ej syns va utrulig rørande.

I helga he ej hatt arbeidshelg og va ute en tur. Då hadde ej enda et hollywoodøyeblikk. Vi bjunde dagen med litt tapas, som seff stod i smak. Mmmm. Å et glas rødvin til. Men, der skolle ej virkelig ha stoppa. Før ej visste ordet ta d, ha ej drokke mej ei heile flaske, øvd diverse dansetrinn som ga mej gongsperre fleire daga i strekk, og endt opp karaokebar. Ej å silje hadde ei flotte framføring ta kids på scena, og d va sovidt dei to andre ikkje endte opp på scena også, men då evakuerte vi stedet. 

Ej våkna søndag, sjelvande, kvalme og med en skallebank som kun den mest hardbarka drankar veit kor kjennes ut. Då innsåg ej at ej hadde 4 tima på å bli bra igjen, før ej skolle på seinvakt. Trangen til å gå på do økte, men d jor også kvalma. Å kvar gong ej tenkte på å røyse mej, so donka panna so den nesten flaug uto panna. Ka skal en då gjer ??

Joda, en dreeege sej sjøl uto senga, henta ei bøtte og går på do. D e et sjansespel da, me mej endte d nesten opp med at gårsdagens tapas endte på golve. Men d gjekk bra!

Ta me dej ei flaske kaldt vatten og kryp oppigjenn i senga (husk å ha på korken). Legg dej godt til rette under dyna og nyt dei timane du he igjen. Når ej våkna, va skallebanken redusert og kvalma nesten vekk. Skjelvingane ga sej utpå kvelden, men då kom også fylleangsten. Steike. Kjekt å ikkje vite ka i aaalle dage en he sagt og gjort kvelden før. D e ekstra lurt når en egentlig burde vært heime å våre sjuke. Menmen.

Idag hadde vi action på skulen også. Vi satt i forelesning, so fe ej plutslig en sms, der folk spør om d e mykje action på skulen og ka so skjer. Men, veit ej d då ? Nei. Helt til ej fe; "de jakter en bevæpnet mann inne på skolen, med skuddsikre vester". Då fekje en angst ka ? Veffal om en he fulgt med på på nyheitene, og veit at d ikkje e so lenge sida d skjedde ei skuleskyting i finland. So kvar gong nåken forlot salen, eller kom fort igjennom døra, då kjipte heile klassa sej. Men, heldivis blei han tatt ikkje so lenge ettepå. Men, en smule dramatisk va d nå likevel ja.

D va en morgen no, ej våkna strakk mej å kjente ej va skikkelig lykkelig. Ikkje i godt humør, men lykkelig. Åsso kom ej på ka ej ha drømt. Steike. En sånn drøm skal ikkje gjer nåken lykkelig! Heller litt bekymra for den psykiske helsa si. Men, ej hadde mareritt om et par daga før også da, om at en regnskapsførar kom inn på romme mitt på natta for å ta blodprøve, for d va kjempeviktig å sjekke crp'en min. Ekje helt bra i haude trur ej :) Eller, veit ej heite d vel. hehe.

D va dagens lisje oppdatering.

xoxo..